พี่นุ้ย เอาเพลงที่ตุ้ยแต่งไปร้องด้วยดิ ซึ้งนะ จะบอกให้

ค่ายจบแล้วครับ อัพสเปซหน่อย ยังไงก็กลายเป็นความทรงจำที่แสนดี(หรือป่าว)ไปแล้ว

ขอบคุณ พี่นุ้ยมากๆ สำหรับทุกอย่างที่ทำให้กัน ศิษย์พี่-ศิษย์น้องทั้ง ส.นร. และ มศว

ต่อไปจะขยันเข้ามาบ่อยๆแล้วกัน...

อย่างที่พี่นุ้ยบอก สนร. คือครอบครัว  เค้าเองก็บอกน้องๆเสมอว่า

สนร.คือบ้าน คือครอบครัว ไม่ใช่องค์กร เราอยู่ด้วยกันเหมือนเพื่อน

รักกันเหมือนคนในครอบครัวเดียวกัน ที่นี่คือที่ที่เราสามารถกลับมาได้เสมอ

ตอนแรกที่เค้าไปเป็นน้องค่าย พี่นุ้ยถามเค้าตอนมัดสายสิญจน์ว่าจะกลับมาทำค่ายต่อมั้ย

ตอนนั้นเค้าไม่คิดจะกลับมา แต่ก็ให้สัญญาออกไป

ช่วงแรกที่กลับมาทำก็เบื่อๆ คิดว่าหลายคนแมร่งงี่เง่า เลยหายไป

แต่พอกลับมาทำอีกที ความรู้สึกก่อนหน้านี้มันก็หายไป

ตอนนี้เค้ารัก สนร. รักเพื่อนๆ รักพี่ๆ และน้องๆ

แม้ว่าที่บ้านจะไม่ให้เค้าทำค่ายต่อตั้งหลายรอบ แต่เค้าก็ดิ้นมาทำต่อจนได้

ยังไงๆเค้าก็ไม่ทิ้ง สนร. หรอก  ก็คนเราจะทิ้งบ้านทิ้งครอบครัวตัวเองได้ไง

ขอบคุณพี่นุ้ยมากๆ ที่ดูแลน้องคนนี้เสมอมา และขอบคุณที่ไม่เคยทิ้งพวกเรา

จารอฟังเพลงที่พี่แต่งน้า อิอิ

" รักเพื่อน  เคารพพี่  ดูแลน้อง"

 

เหมือนมันจะกลายเป็นสโลแกนของ ส.นร. ไปซะแล้ววว

 

ส.นร. เปรียบเสมือนบ้านหลังใหญ่ที่มีแต่ความรัก

ไม่มีค่ายที่ไหนที่จบไปแล้วทำให้เราอบอุ่นมากได้ถึงขนาดนี้เลย

ต่างคนต่างมีหน้าที่การงานที่ต้องรับผิดชอบ แม้นานๆจะติดต่อกันสักที

 

แต่ความรู้สึกที่เรามีให้กัน ความรักและความคิดถึง มันไม่เคยที่จะจางหายไปเลย

 

พี่พี่ จะคอยดูแลน้อง ๆ อยู่ตลอดเวลา

น้องน้องก็จะคอยถามความเป็นไปของพี่อยู่เสมอ

อยากจะบอกว่าเราโชคดีจังที่มี ส.นร. ทำให้เราได้มาเป็นครอบครัวเดียวกันจนถึงทุกวันนี้

 

"ส.นร. จ๋า ฉันรักเธอ"

 

ขอบคุณพี่นุ้ยที่ได้เขียนอารายดีดีให้เราได้อ่านและรำลึกถึงมัน

กาลเวลาไม่เคยทำให้ความทรงจำเลือนหายเลย

 

 

มาเม้นหั้ยตามสัญญาฮับ ถึงมานจาช้าไปหน่อย

 

โหววพี่นุ้ย ซึ้งนะเนี่ย อยากหั้ยรุ่นน้องได้อ่านจัง

 

ก้อเหมือนที่พี่นุ้นบอกอ่านะ ที่ทีแรกเรายังไม่สนิทกะไค

แต่พอได้คุยได้ทำงานร่วมกันความรู้สึกต่างๆ มันมาก้อเองโดยที่เราไม่รู้

ความผูกพันของเพื่อน ของรุ่นพี่ แระของรุ่นน้องเอง ความรู้สึกดีๆเหล่านี้

มันคงไม่ได้มาได้ง่ายๆถ้าเราไม่ ออกมาดูหรือเรียนรู้สิ่งต่างๆจากคนรอบข้าง

ส.นร.เปรียบเหมือนบ้านอีกหลังนึงของมีน เพราะมันทำหั้ยเราได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ

มากมายจากคนที่เราพึ่งรู้จักได้ไม่ถึงปี การที่มีนมาประชุมทุกครั้ง มันเหมือนกับ

การได้มาพบเพื่อนต่างร.ร. ที่บางคนยังงงว่าทำไมเราถึงสนิทกันได้ขนาดนั้น

เหมือนกับอยู่ในบ้านหลังนึง ที่หั้ยความอบอุ่นแก่เรา แระยังมีคนที่คอยเอาใจใส่เรา

เปนห่วงเราอยู่ตลอด คอยหั้ยคำปรึกษาดีๆ แลกเปลี่ยนสิ่งดีๆต่อกัน

ทำหั้ยเกิดความผูกพันขึ้นมา ซึ่งเราไม่สามารถที่จะแกะออกได้ง่ายๆเพียงแค่ นาที 2นาที หรือ3นาที

แต่ถ้าเราอยากจะแกะมันออกจิงๆ คงต้องใช้เวลานานพอสมควรที่จะตัดสิ่งดีๆเหล่านี้ออกไปได้

 

โม้เยอะไปอ่ะป่าวเนี่ย เหอะๆ พอแระเดี๋ยวเอาไว้ซึ้งงานหลัง แหะๆ

 

ปล.-มีนรู้สึกดี แระมีความสุข ที่ได้มีอยู่ที่บ้านหลังนี้ ไม่ว่าจานานเท่าไหร่ก้อต้อง

มีนก้อจายังอยู่ต่อไปเรื่อยๆ เหมือนพี่นุ้ยอ่า แฮะๆ

      -รักเพื่อน เคารพพี่ ดูแลน้อง คำๆนี้มีนจำอยู่เสมอ แระจะจำตลอดไป

      -โม้เยอะไปหน่อย คงไม่ว่ากันนะฮับ 

โอ้!!มานช่างซึ้งเหลือเกิน จิงๆน้า เน้ก้อเปนครั้งแรกของการมาค่ายสนร.และก้อด้ายเจอเพ่ในค่าก้อด้ายเหนถึงความรักสนร.ในตัวเพ่อย่างเต็มเปี่ยมและพี่ๆคนอื่นด้วย มานทัมให้เราเข้าจัยว่าทัมมัยสนร.ถึงด้ายเปนครอบครัวหนึ่งของพวกเราและมานก้อทัมให้เราอยากจะมีส่วนร่วมอยุ่ในครอบครัวเน้ด้วย และสานความตั้งใจของเพ่ๆต่อไป ต้องขอบคุนเพ่ๆมากที่ให้กำลังใจและสอนให้รุ้จักหลายๆอย่างมากขึ้น เยยตรัสรู้ด้ายอีกครั้ง (เว่อเกิน แต่มานก้อจิงน้า) ก้อต้องขอบคุนพี่ๆค่ายมากๆสำหรับทุกๆอย่างเพาะสิ่งที่เพ่ๆทัมให้นั้น มานทัมให้เรารักความเปนสนร.มากขึ้นจิงๆ ถึงจะม่ายค่อยด้ายคุยกานแต่ก้อหวังว่าคงจะด้ายสนิทกานมากก่าเดิมกาบเพ่ๆทุกๆคน ไปแระๆ บัฟ บรุย ขอให้เพ่โชคดีและมีความสุขมากๆค่ะ^ ^

 

ดีครับพี่มาเม้นท์ให้ครั้งที่2แล้ว มันยังคนเป็นสิ่งที่ประทับอยู่ในตัว ของสนร. ทุกคนนะครับ ในความเป็นครอบครัวพี่ของน้องๆน้องๆของพี่ๆเพื่อนๆของพวกเรา รัก สนร.มากครับ อยากให้พวกเราอยู่ด้วยกันนานๆๆๆๆ เก็บความทรงจำดีๆเอาไว้

 

รักเพื่อน เคารพพี่ ดูแลน้อง

 

ขอบคุณมากครับพี่ที่ทำให้ผมได้รู้จัก และมีโอกาสใน สนร.

โอ้โห แอบซึ้ง

 

รักพี่นุ้ยยยยยยยยยยยย

 

แต่ที่เป้งงคือ อารายทำให้เป้ได้คุยกะพี่นุ้ยอ่ะ

ทั้งๆที่ตอนไปค่ายนี่ไม่เคยคุยกันซักกะนิดเลยอ่า

 

แต่ตอนนี้เปนพี่ชายที่เป้รักเหมือนพี่ชายแท้ๆเลยรุม้าย

 

ขอบคุนพี่นุ้ยจิงๆนะ

 

อย่าลืมน้องคนนี้นะ เพราะนับวันๆ น้องพี่นุ้ยจะเยอะขึ้นทุกทีๆแล้น

พี่นุ้ยรีบมาเขียนหั้ยจบจิ

อยากอ่านอ่า...

เดี๋ยวจารอน้า....

 

ขอบคุนที่หั้ยคำปรึกษาดีๆ

จนทำหั้ยมันมีค่ายนี้ขึ้นมา

จูออนตัวนี้จาคอยดูแล

น้องๆหั้ยดี เหมือนกับที่พี่ๆทำหั้ยกะพวกเรา

เข้ามาอ่านค่ะ.. และจะเข้ามาอ่านอีกรอบ เมื่อเขียนจบนะคะ ^^

 

 

ขอบคุณมากๆอีกครั้งนึง สำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่พี่มอบให้สนร. มอบให้กับรุ่นน้องทุกๆคน เหมือนกับพี่กัน ถ้าพี่มีอะไรให้กิ๊กช่วยได้ก้อบอกด้วยนะ เมื่อวันนึงที่กิ๊กเป็นรุ่นพี่ กิ๊กจะรักสนร.ให้มากขึ้นกว่าเดิม เหมือนที่พี่ๆรัก

ขอบคุณจากใจค่ะ

ขอบคุณมากครับพี่นุ้ยกับทุกสิ่งที่พี่มอบให้....ผมไม่อาจตอบแทนได้หมด แต่ถ้ามีอะไรให้ผมช่วยได้ผมบอกผมด้วยนะ ผมสัญญาว่าจะรัก สนร. ผมจะไม่ทิ้ง สนร. ผมจะรักสนร.เท่าๆกับพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆรัก.........

ขอบคุณจริงๆครับ