| ecOnuizer's profileecOnuizerPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
February 28 This is not a love story!วันนี้...วันที่ 28 กุมภาพันธ์ วันสุดท้ายของเดือนแห่งความรัก
แต่ก็อย่างที่เขียนเป็นหัวเรื่องไว้แล้ว ว่า...นี่ไม่ใช่เรื่องรักซักหน่อย
ถ้าใครพอจะปะติดปะต่อได้...ก็คงพอจะรู้บ้างว่า
ผมเคยบทความที่เกี่ยวกับ"ความรัก"ทิ้งไว้ในโลกไซเบอร์แห่งนี้ เมื่อวันวาเลนไทน์ปีที่ผ่านมา(2005)
*((ไว้วันหลังจะเอามาลงไว้ในspaceล่ะกัน))
เมื่อใกล้จะถึงวันวาเลนไทน์ที่ผ่านมา ผมก็เกิดความรู้สึกว่า อยากจะเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับความรักอีกครั้ง เพื่อให้มันเข้าบรรยากาศวาเลนไทน์ซะหน่อย...
แต่ด้วยเหตุการณ์ทั้งหลายทั้งปวง ทั้งรายงานที่เริ่มโหมกระหน่ำเข้ามาในช่วงเวลาใกล้สอบปลายภาค
ทำให้ผมไม่ได้ทำอะไร หลายๆอย่างในวันวาเลนไทน์
จะหาว่า น้ำเน่าก็ได้ ที่จะบอกว่า ผมอยากให้ดอกไม้ใครคนนึงในวันวาเลนไทน์ปีนี้ แต่ความพยายามของผมก็ไม่ได้สัมฤทธิ์ผล
...เหมือนกับที่ผมไม่ได้เขียนเรื่องรักในวันวาเลนไทน์
ผมนึกย้อนไปถึงวันวาเลนไทน์หลายปีที่ผ่านมา...
ผมไม่รู้ว่า ทำไมผมต้องรู้สึกไม่ดี และมีความอยากมากมาย ที่จะอะไรให้วันวาเลนไทน์มันเป็นวันพิเศษ
ก่อนหน้าที่ผมจะเริ่มมีแฟนคนแรก...วันที่ 14 กุมภาพันธ์ของทุกๆปี มันก็ไม่ได้มีอะไรสลักสำคัญกับผม
จนเราเริ่มไปให้ความสำคัญกับวันนี้...มันจึงดูมีความหมายขึ้นมา
2-3ปีที่ผ่านมา วันวาเลนไทน์ มันกลายเป็นวันสำคัญขึ้นมา ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้นเกือบ20ปี วันๆนี้ไม่เคยมีความหมายต่อชีวิตของผม
ยกเว้นปีที่แล้ว ที่ความไม่ชัดเจนมันมากมายเกินกว่าที่ผมจะทำอะไร???
ปีนี้ ผมจึงรู้สึกตะขิดตะขวงใจที่ไม่ได้ทำอะไรซักหน่อยในวันๆนี้
ผมแบกเอาความรู้สึกหนักใจลึกๆเก็บไว้กับตัว คิดอะไรต่างๆมากมาย
แล้วคืนนั้น...ผมก็ได้คุยโทรศัพท์กับเธอ(ถ้ารู้ว่าใครก็เงียบๆไว้นะ...เพื่อนพี่น้องทั้งหลาย)
ผมสารภาพกับเธอตรงๆว่า วันนี้ผมอยากจะให้ดอกไม้เธอ
และผมรู้สึกแปลกๆ เหมือนเวลาที่คนเราอยากทำอะไรแล้วมันไม่ได้อย่างที่หวัง
เธอฟังแล้วก็หัวเราะผม...พร้อมกับพูดให้ผมคิดได้
วันที่ 14 กุมภาพันธ์ มันก็เป็นแค่วันๆหนึ่งไม่ใช่เหรอ...ไม่เห็นจะมีอะไรพิเศษ
เธอเล่าให้ฟัง เรื่องที่เพื่อนของเธอโทร.มาบ่น เรื่องราวของเพื่อนเธอในวันวาเลนไทน์
เรื่องมันมีอยู่ว่า...
...เพื่อนเธอทำขนมไปให้ผู้ชายที่แอบชอบอยู่ในวันนั้น แล้วเผอิญกับที่เพื่อนๆของผู้ชายคนนั้นเชียร์ให้เขาไปจีบผู้หญิงอีกคนหนึ่ง
...เพื่อนเธอก็เลยเสียใจและร้องไห้ฟูมฟายให้เธอฟัง...
เธอจึงบอกกับเพื่อนไปว่า ไม่เห็นจำเป็นเลย ว่าเราจะต้องสมหวังกับความรักในวันนี้
แค่วันนี้มีเรื่องดีๆเกิดขึ้น ก็น่าจะพอให้วันนี้เป็นวันพิเศษได้แล้วนี่นา
อย่างน้อยเพื่อนเธอก็ได้เห็นคนที่ชอบนั่งอมยิ้มกินขนมที่เพื่อนเธอทำมาให้
แค่นี้เพื่อนเธอยังไม่มีความสุขอีกเหรอ???
เพื่อนเธอจึงเริ่มดีขึ้น และมองเห็นอะไรใหม่ๆ
...และเช่นกัน...
คำพูดนั้น มันก็ทำให้ผมคิดได้เหมือนกัน
ความรู้สึกวิตกกังวล เหมือนเป็นโรคจิตตกที่มีอยู่ตลอดวันนั้นก็หายได้
ใช่สิ...ไม่เห็นจำเป็นต้องพยายามทำอะไรให้มันพิเศษเลย...
...แค่คิดถึงสิ่งดีๆที่เกิดขึ้นในวันนี้ เราก็สามารถมีความสุขกับวันพิเศษของเราเองได้แล้วนี่นา
ขอขอบคุณนะ...เพนกวินตัวกลม
...สำหรับเสียงทางโทรศัพท์ที่ทำให้วันหลายๆวันเป็นวันพิเศษ...
*ปล.-ขอย้ำอีกครั้งนะ ว่า "นี่ไม่ใช่เรื่องรักซักหน่อย!"
Comments (7)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://econuizer.spaces.live.com/blog/cns!AB2F12B18CCB0773!548.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
