ecOnuizer's profileecOnuizerPhotosBlogLists Tools Help

Blog


    November 22

    By The Way--เรื่องเล่าจากข้างทาง

     
     
    ในทุกๆเช้าที่คุณลืมตาขึ้นมา...ในเมืองนี้

     
    จุดมุ่งหมายของคุณคืออะไร?


     
    พื้นที่แห่งไหนที่คุณจะต้องไปให้ถึงในวันนี้



     
    โลกใบนี้กำลังหมุนเร็วขึ้นและเร็วขึ้น
     
    อะไรกัน...ที่จะทำให้คุณวิ่งทันโลกใบนี้ได้
     




     
    ทุกๆเช้าที่ผมลืมตา
     
    ผมล้างหน้า...แปรงฟัน...อาบน้ำ...แต่งตัว...และ ก้าวเท้าออกจากบ้าน
     
     
    ในเมืองที่รีบเร่ง...สังคมที่เร่งรีบ
     
    ผมเอากระเป๋าสตางค์ของผมแตะลงที่เซนเซอร์
     
    ...ในกระเป๋านั้นมีบัตรโดยสารชนิดเติมเงินของรถไฟฟ้าMRT
     
    ยานพาหนะที่พาเราให้หมุนทันโลกที่หมุนเร็วใบนี้
     

     
    คนทั่วไปชอบใจที่มันจะเป็นแบบนี้
     
    ผมเห็นผู้คนโหยหารถไฟฟ้า...ทั้งลอยฟ้า และใต้ดิน
     
    ออกมาเรียกร้องวิ่งเต้น...เพื่อจะให้ยานพาหนะเหล่านี้...ผ่านไปยังพื้นที่ต่างๆที่ตนต้องการ
     
     

    ...แสวงหาสิ่งที่จะทำให้พวกเขาหมุนทันโลก...

     
     
    แต่อะไรเหล่า...ที่พวกเขาต้องสูญเสียไป
     
     
    อะไรที่มีคุณ...สิ่งนั้นก็ย่อมมีโทษ
     
     
    เมื่อเราเกิดการตัดสินใจก็ต้องเกิด"ค่าเสียโอกาส"เสมอ
     
     
    ในเวลาที่โลกยังหมุนช้า
     
    เราอาศัยการเดินทางโดยการเดินเท้า...
     
    ...เราไม่เร่งรีบ
     
    ...เราไม่ได้หมุนตามโลก
     
    อะไรที่เราได้จากการเดินทาง
     
    คนโบราณแข็งแรงกว่าคนสมัยนี้ เพราะการเดินเท้า
     
    คนในสมัยเรา...ไม่ชอบการเดินเท้า
     
     
     
     
     
    โลกที่หมุนช้า...คนที่เดินช้า
     
    โลกที่หมุนเร็ว...คนก็ต้องการที่จะไปให้เร็วขึ้น
     
     
     
     
     
    แต่เราไม่ได้สูญเสียแค่นั้น...
     
     
     
     
     
     
    ...ผมรักการเดินทาง และมองเห็นอะไรบางอย่างจากวันนี้
     
     
     
     
     
     
    คนเรามักจะใส่ใจกับ"จุดมุ่งหมาย" มากกว่า"วิธีการ"
     
     
     
     
     
    เราไม่สนใจว่า เราจะเดินทางด้วยวิธีใด...
     
    ...ขอให้เราถึงจุดมุ่งหมายโดยเร็วก็พอ...
     
     
     
    เราจึงเห็นคนเราในวันนี้...รีบเร่ง...แก่งแย่ง...
     
    ทำทุกอย่าง...เพื่อไปยังจุดมุ่งหมายให้เราที่สุด
     
     
     
     
     
     
     
    ผมนั่งอยู่ริมหน้าต่างรถเมล์
     
    ...หน้าต่าง...ที่มีชีวิตคนมากมายภายนอก
     
    ...ไม่ใช่หน้าต่างที่มีแต่ความมืดสงัด...ภายใต้เมืองใหญ่แห่งนี้
     
     
     
    บางครั้งเราเหม่อมองออกไป...
     
    ...แล้วเกิดรอยยิ้ม
     
    ...แล้วเกิดน้ำตา
     
    ...แล้วเกิดความตื่นกลัว
     
    ...แล้วเกิดความสงสาร
     
     
     
     
     
     
     
    ความเร็วของโลกได้พัดพาเอาสิ่งเหล่านี้เลือนหาย...
     
     
     
    ...เราไม่ได้มองออกจากหน้าต่างอีกต่อไป
     
    ...เพราะเราเห็นเพียงความมืดมิด...ภายนอกหน้าต่าง
     
     
     
     
     
     
     
     
    บางครั้งเส้นทางที่ผมผ่านไป...อาจจะฝากเสียงกระซิบผ่านหน้าต่างมา...
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    ผมเลือกที่จะนั่งริมหน้าต่าง...เพื่อฟังเสียงของมันบ้าง เป็นครั้งคราว...
     
     
     
     
     

    Comments (12)

    Please wait...
    Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
    You didn't enter anything. Please try again.
    Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
    To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
    Your parent has turned off comments.
    Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
    You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
    Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
    Complete the security check below to finish leaving your comment.
    The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.

    To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in


    Don't have a Windows Live ID? Sign up

    Picture of Anonymous
    Tame_Guitar wrote:
    กูเลือกที่จะนั่งริมหน้าต่าง...เพื่อจะได้ไม่ลงเลยป้าย

    กูเลือกที่จะนั่งริมหน้าต่าง...เพราะริมหน้าต่างลมมันพัด เย็นดี

    ในที่สุดมึงก็แต่งจบจนได้นะ อันนี้ก็โอเค อ่านเพลินดี
    Dec. 20
    Picture of Anonymous
    gloo wrote:
    สัดเมิงจะเดินแม่งต้องชวนกูนะกูเมื่อน เสปซแม่งเหมือนเมื่อเดือนก่อนเลยสัด
    Dec. 17
    Picture of Anonymous
    i-BeaU..ZAaaa wrote:
    ตา .. ตา

    เมื่อไหร่จามาพิมพ์ต่อให้เสร็จอ่า

    รู้มั้ยว่ามีคนเค้ารออ่านอยู่นะ

    คิดถึงพี่นุ้ยที่สุดเลย

    อิอิ
    Dec. 15
    Picture of Anonymous
    •••NoOk••• wrote:
    สรุปว่า ใครลาวกว่ากัน
    ไอกรด หรือ นุ้ย - -"
    ** แล้วจาคอยอ่านตอนต่อไป **
    Dec. 10
    Picture of Anonymous
    i-BeaU..ZAaaa wrote:
    คิดถึงจังเลยยยยยย

    พี่ชายสุดที่รักกกกกกกกกกกกกกก

    คิดถึง ๆๆๆ ได้ยินหรือป่าว

    อิอิ
    Dec. 9
    Picture of Anonymous
    -Eh-liNG- wrote:
    ลองอ่าน เรื่องของ วรรณสิงห์ ดิ ไอ่สิงห์อ่ะ เค้าเขียนเรื่อง อิสรภาพ กะ ค่าเสียโอกาส โคตรเจ๋ง ไม่รุเคยอ่านยัง ว่างๆจะเอาไปให้อ่าน อิอิ
    Dec. 3
    Picture of Anonymous
    gloo wrote:
    เมืงอะตัวลาวเลย ลาวกว่า กูตั้งเยอะ สัดทามมาด่ากู indyแม่ตายเลยอะ เมิง เหี้ย เท่เหลือเกิน สัด
    Nov. 30
    Picture of Anonymous
    porpla07 wrote:
    อ่านะ
    Nov. 29
    Picture of Anonymous
    แจง wrote:
    เราเอง
    ลืมเปลี่ยนชื่อน่ะ
    .
    .
    .
    .
    .
    ข้างล่าง
    Nov. 26
    Picture of Anonymous
    de-tel wrote:
    ตามมาจากลิงค์กรดน่ะ

    ยังเขียนไม่เสร็จแต่ขออ่านก่อนได้ป่ะ
    ฮิฮิ

    โลกหมุนเร็วขึ้นจริงๆ แต่สำหรับเราแล้ว เหมือนตัวเราเองยังอยู่ที่เดิม
    ไม่อยากจะทำไร
    Nov. 26
    Picture of Anonymous
    i-BeaU..ZAaaa wrote:
    คิดถึงคิดถึงมากมายเป็นที่สุดเลยคร่า..

    มาอัพเดสคร่า..

    อัพสเปชแล้วนะคร่า
    Nov. 25
    Picture of Anonymous
    aom_asc wrote:
    ดูเป็นอะไรที่เป็นสัจธรรมชีวิตยังงัยก็มะรุอ่า
    555
    Nov. 24

    Trackbacks

    The trackback URL for this entry is:
    http://econuizer.spaces.live.com/blog/cns!AB2F12B18CCB0773!453.trak
    Weblogs that reference this entry
    • None